
Lieve mensen,
Afgelopen
zomer
We waren afgelopen zomer een paar
weken in Nederland en hebben er van genoten! Lekker “anoniem” rondlopen zonder
dat je constant wordt aangekeken, aangeraakt of wordt aangesproken. Heerlijk om
te kunnen fietsen, te wandelen en natuurlijk om velen van jullie weer eens te
ontmoeten. Helaas lukt het niet om iedereen te zien, zelfs nu was het soms best
zwaar voor onze kinderen om elke keer weer “nieuwe” mensen te ontmoeten. We
realiseerden ons voordat we naar Nederland vlogen dat Ruth zich maar 6 mensen
uit Nederland en België kon herinneren...
Dit
jaar
Het schooljaar begon ruim een maand
geleden alweer. We hebben nog steeds een kosthuis en ook dit jaar hebben we 6
tieners bij ons wonen. Twee zijn er nieuw maar die hebben al snel hun plekje
gevonden. Het gaat echt hartstikke goed. We hebben ook al een paar doordeweekse
feestdagen achter de rug (Eid al Fitr,
het einde van de rammadan, Ethiopisch Nieuwjaar en Meskel, het vinden van het “echte kruis”). Iedereen gaat
dan lekker relaxen en mensen hier hebben dan ook het idee dat het voor ons ook
zo is! Voor ons zijn deze dagen juist erg druk. Geen vrije tijd, de hele dag
onze kostgangers thuis. Niet dat het erg is, maar ons leven is gewoon een
beetje de omgekeerde wereld. Ons werk speelt zich voornamelijk af wanneer iedereen
vrij heeft (na schooltijd, ’s avonds en weekenden). En we hebben vrije tijd
wanneer iedereen werkt.
Aron,
Ruth en Tamar
We hebben eind vorig jaar besloten dat
Aron nog een jaartje kleuterschool gaat doen (groep 2). Dit geeft ons de
mogelijkheid om hem elke middag thuis te laten zijn om hem Nederlands te leren
(lezen en schrijven groep 3). Op school kan hij gewoon door gaan op zijn eigen
niveau met lezen en rekenen (ze beginnen daar een jaar vroeger mee dan in NL).
Ruth zit nu bij Aron in de klas. Dat gaat heel goed. Zij begint nu dus met
lezen, ze is net een paar weken 5! Het lijkt net alsof ze het heel goed kan,
maar dat komt omdat ze de boekjes gewoon woord voor woord kan onthouden! Tamar
gaat sinds kort twee ochtenden naar een Nederlandse peuterklas. Daar geniet ze
echt heel veel van.
Mirjam
en Dirk-Jan
Mirjam is gevraagd om tijdelijk in te
vallen voor een Nederlands inburgeringscursus. Dat doet ze op dezelfde plek en
zelfde tijd als wanneer Tamar naar haar peuterklas gaat (het salaris en de kosten
van de peuterklas zijn ook gelijk dus een mooie mogelijkheid voor Tamar).
Verder is ze ’s middags druk met het lesgeven van Aron.
Dirk-Jan doet de administratie,
boodschappen, was en koken. Dit zijn de dingen waar we zo overdag druk mee zijn
voordat de kinderen weer uit school komen. Verder krijgt Dirk-Jan wel eens
bezoek van Alazar en Sean.
Alazar en Sean
Alazar
is degene die lang in de gevangenis heeft gezeten en nu pennen maakt. Afgelopen
jaar is hij getrouwd en heeft net een tweeling gekregen, Debora en Jedidja. Hij doet af en toe wat kleine dingetjes voor ons
waar we hem wat geld voor geven.
Sean is een Congolese vluchteling en
heeft er al meer dan 7 jaar opzitten als vluchteling. Hij heeft geen
werkvergunning en wacht totdat er een land is dat hem op wil nemen. Hij is erg
muzikaal en is dit jaar aangenomen op een muziekschool. Onze kerk hier in Addis
betaalt zijn schoolkosten. Hij is ook bezig met het schrijven van zijn
biografie. Aangezien hij geen computer heeft, schrijft hij het met de hand (mocht
iemand nog een oud laptopje of netboekje hebben liggen…).
Na
volgend jaar
We
zijn begonnen aan ons laatste jaar hier in Ethiopië. Er zijn verschillende
redenen waarom we hier zullen ophouden. De voornaamste reden is dat we kwamen
met de verwachting dat er een kosthuis zou komen dat door alle verschillende
zendingsorganisaties gedragen zou worden, en waar ook kinderen uit het
Midden-Oosten zouden kunnen wonen. Nu is gebleken dat de Ethiopische
overheid geen kinderen toelaat uit het Midden-Oosten en dat het eigenlijk
alleen een kosthuis is van één bepaalde zendingsorganisatie (niet de onze). Na
veel praten, gedachten wisselen met velen, bidden, denken etc. zijn we eruit
dat we weer naar Senegal zullen gaan. Meer daarover een volgende keer.
Zouden jullie willen bidden voor de
situatie hier? Ouders en kinderen zien ons met lede ogen vertrekken en zijn
bang dat het hele kosthuis zonder ons zal instorten.

Één
en ander heeft ook tot gevolg dat we komende zomer weer een tijdje in NL zullen
zijn. We komen waarschijnlijk de tweede helft van juni aan. Mocht de kerk of
gemeente waar jullie naar toe gaan ook zendelingen met kinderen hebben
uitgezonden, wij zouden graag eens langs komen om wat meer daarover te
vertellen. Misschien interessant voor zendingswerkgroepen, achterbancommissies,
gemeenteleiders, kerkenraden etc. Laat het ze weten en mocht er interesse zijn
dan horen wij het wel.
Dirk-Jan & Mirjam,
Aron, Ruth en Tamar
Adressen:
WEC
International, Waalstraat 40, 8303 DH Emmeloord, e-mail NLSBD@mailfish.net, giro: 869939, bank: 426839536,
giften
o.v.v. Dirk-Jan en
Dirk-Jan
and
Voor al jullie vragen: