Blog

Van de Dolomieten naar de Posbank

Een kleine stap…

Na een mooie vakantie in de Dolomieten stond ik gisterochtend weer eens op de Posbank. Ik moet zeggen dat ik dit gebied een beetje ben gaan mijden de afgelopen jaren. Het wordt er steeds drukker. Je moet niet verbaasd zijn als je er ‘s ochtends om 6 uur tussen zo’n 30 andere fotografen staat. Er dan ontstaat er al snel een beetje een ‘wildbaanweg-achtige sfeer’. Veel gekletst van ons kent ons. Niet helemaal mijn ding. Je staat al snel iemand in de weg en het gepraat leidt mij af van de mooie plek die de Posbank toch is. Ik kon zelfs toen ik de andere kant opgezocht had voor meer rust de gesprekken een paar heuvels verderop volgen. Neemt niet weg dat het een schitterende plek blijft. En dat trekt natuurlijk meer fotografen, dus ik zal niet teveel zeuren. In deze tijd van het jaar is de hei uitbundig paars en de heuvels maken het mogelijk om mooie lagen vast te leggen. Ik combineerde deze dag met een afspraak die ik had in het Posbankpaviljoen met Ernst Kremers (we gaan samen een cursus landschapsfotografie geven). De ochtend was prachtig en ik concludeerde dat je in ons kikkerlandje als landschapfotograaf ook goed uit de voeten kan (al is een berglandschap eenvoudiger). Ook kwam ik weer eens tot de conclusie dat waterdichte gore-tex schoenen volgens mij niet bestaan. Als een fabrikant meent dit wel te maken, dan houd ik me aanbevolen. Bij alle tot nu toe geprobeerde merken kreeg ik na een half uur nat gras of heide toch kletsnatte voeten.

Purple dreams